طليحه اسدى ، مسيلمه و سجاح پيروز شدند . خالد - كه با وجود شجاعت ، تقواى دينى نداشت و در دوران پيامبر نيز با اعمال خويش ، باعث رنجش شديد خاطر پيامبر شده بود - در اين دوران نيز با كشتن مالك بن نويره و جمعى ديگر از مردان قبيله او ، موجب نگرانى عظيمى براى مسلمانان شد . زيرا مالك تنها از فرستادن زكات براى ابوبكر خوددارى ورزيده بود و پس از روبه‌رو شدن با خالد ، تسليم وى شد ؛ ولى خالد بر خلاف اصول شرع مقدس ، فرمان كشتار جمعى از آنان را صادر كرد و در همان شبِ كشته شدن مالك ، با همسر وى - كه زنى زيباروى بود - همبستر شد . اين رويداد خشم بسيارى از مسلمانان را برانگيخت و شكايت به ابوبكر بردند شگفت اينكه ابوبكر با وجود اصرار عمر بن خطاب كه خواهان مجازات خالد بود وى را مورد عفو قرار داد و اظهار داشت كه خالد در اجتهاد و قضاوتش خطا كرده است ! بنابراين مستحق مجازات نخواهد بود . « 1 » دكتر حسنين هيكل ، نويسنده مصرى و سردبير روزنامه الاحرام در كتاب ابوبكر صديق مىنويسد : نظر من در اين مسئله آن است كه اختلاف ابوبكر و عمر در مجازات خالد ، ناشى از سياستى بود كه مىبايست در آن موقعيت از آن پيروى مىشد . عمر اجتهاد خالد را قبول نداشت ، و موافق نبود كه براى پيروز بودن هميشگى خالد ، مجازات شرعى را درباره او تعطيل كند ؛ ولى ابوبكر مىديد موقعيت خطرناك‌تر از آن است كه چنين امورى اهميت داشته باشد . كشتن يك مرد يا گروهى از مردم ، در اثر اجتهاد يا غير آن مهم نيست ! « 2 » دوران خلافت عمر بن خطاب خليفه اول در ماه جمادىالثانى سال سيزدهم هجرت بيمار شد و عمر بن خطاب را به جانشينى خود منصوب كرد . او در اواخر همان ماه از دنيا رفت و در كنار قبر رسول خدا ( ص ) به خاك سپرده شد . مدت خلافت وى دو سال و چند ماه بود .

--> ( 1 ) . بلاذرى ، فتوح البلدان ، ص 142 ؛ ابن‌واضح ، تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 10 . ( 2 ) . به نقل از : سيد قطب ، عدالت اجتماعى ، ص 298 .